Małgorzata Karpiel, Katarzyna Cukier, Andrzej Skupień i Klemens Łukaszczyk otrzymali tegoroczne nagrody „Siła Korzeni”. Zakopane ogłosiło laureatów podczas festiwalu „Inspirowane Górami” im. Ewy i Macieja Berbeków.

Od Harendy po taniec i rzemiosło

W informacji opublikowanej 17 października 2026 r. miasto przedstawia cztery odmienne drogi pracy na rzecz kultury Podhala. Małgorzata Karpiel jest etnolożką i kustoszką Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie. Współtworzyła ponad osiemdziesiąt „Wieczorów na Harendzie”, poświęconych literaturze i poezji.

Katarzyna Cukier prowadzi artystycznie szkolny zespół regionalny „Budorze” przy Zespole Szkół Budowlanych w Zakopanem. Jej praca obejmuje naukę śpiewu, tańca i regionalnych zwyczajów. Andrzej Skupień, związany z Olczą, angażuje się w działalność społeczną i pielęgnowanie tradycji banderii konnej.

Klemens Łukaszczyk „Maliniok” z Murzasichla jest przewodnikiem tatrzańskim, muzykantem i twórcą ludowym. Maluje między innymi na szkle, gra na skrzypcach, szyje i haftuje góralskie portki. Pełni również funkcję prezesa Klubu Kultury Regionalnej PTTK w Zakopanem.

Wyróżnienie za przekazywanie dziedzictwa

Ogłoszenie laureatów towarzyszyło Dniu Niematerialnego Dziedzictwa, obchodzonemu podczas trzeciego dnia festiwalu wspólnie z partnerskim Popradem. W komunikacie miasto akcentuje przekazywanie umiejętności i tradycji kolejnym pokoleniom.

Stały opis Nagrody Burmistrza Miasta Zakopane wskazuje dwa kierunki wyróżniania. Jeden dotyczy osób z wybitnymi osiągnięciami w szerzeniu kultury i ochronie materialnego oraz niematerialnego dziedzictwa regionu tatrzańskiego. Drugi obejmuje osoby rozpoczynające drogę artystyczną, które mają już osiągnięcia w tej dziedzinie. Bieżący komunikat wymienia czworo laureatów bez przyporządkowania ich do tych kategorii.

Dlaczego „Siła Korzeni”

Miasto wiąże genezę cyklu z 52. Międzynarodowym Festiwalem Folkloru Ziem Górskich i prezentowaniem pracy ludzi pochodzących z Podhala. Symbolem nagrody jest limba: drzewo zakorzenione w trudnym górskim podłożu. To metafora trwałości i przekazywania dziedzictwa, której poświęcono osobne objaśnienie na miejskiej stronie wyróżnienia.

Miejsce pracy nagrodzonej kustoszki

Muzeum na Harendzie przypomina na swojej stronie, że Jan Kasprowicz kupił willę w 1923 r. i zamieszkał tam z żoną Marią. Od 1950 r. dom pełni funkcję muzeum. Zachowuje pamiątki po poecie i jego rodzinie, w tym meble, książki, obrazy oraz fotografie.

Placówkę prowadzi Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza. Opieka nad tym miejscem łączy więc ochronę historycznych wnętrz i zbiorów z udostępnianiem dziedzictwa literackiego, którego dotyczy działalność Małgorzaty Karpiel opisana przy tegorocznej nagrodzie.

Zdjęcie wyróżniające: Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie w Zakopanem, zdjęcie z 2013 r. Fot. Fossilis1, CC BY 3.0, Wikimedia Commons. Pomniejszono i zapisano jako JPEG.

Ilustracja 1: Fossilis1; źródło ilustracji; licencja.

Źródło informacji: Urząd Miasta Zakopane; Źródło 2; Źródło 3.

Podziel się artykułem
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów